اَلسَّلامُ عَلَی المَهدیّ
اَلَّذی وَعَدَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ الاُمَمَ
اَن يَجمَعَ بِهِ الکَلِمَ
وَ يُلِمَّ بِهِ الشَّعثَ
وَ يَملَاَ بِهِ الاَرضَ قِسطًا وَ عَدلًا
وَ يُمَکِّنَ لَهُ
وَ يُنَجِّزَ بِهِ وَعدَ المُؤمِنينَ
با بوی بهار، تدارک عید و لحظه هایی که مردمان این روزگار در تب و تاب رسیدن به عید، از رخت و جامه، تا خورد و خوراک و از خانه تکانی تا دید و بازدید؛ در هیاهوی پر شور و نوای عیدانه ای از جنس مهر و مودت و محبت، گرد هم می آیند.
اما ای کاش در این میان یاد آن یار غایب از نظر و آن سلاله خوبیها و زیباییها در روح و جان و جهان ما غایب نباشد و نکند خیره شدن چشمان سر و دلمان به هیاهوی این روزها، ما را از خورشیدی بازدارد که در پس ابر غیبت، نظاره گر ماست.
چه سال ها که گذشت و بهار منتظر است
بهار زخمی پشت حصار منتظر است
چه سروها که به دست تبر شهید شدند
شقایق دل ما، داغدار منتظر است
این آوردگاه می توان چشم به گلگویه های معصومین بست و با تزریق امید و انتظاری که در واژه واژه کلامشان موج می زند، منتظر حقیقی موعود آخرین شد و با همدلان و همنفسان این وادی، سرود عشق سر داد.
انتظار فرج که برترین عبادت است و محبوب ترین اعمال، انتظار فرج که حتی پس از مرگ منتظر هم به فریادش می رسد و او را در رکاب عشق، می یابد و می نمایاند.
رسول خدا (ص) فرمود:
برترین عبادت انتظار فرج است.
و مردی از امام علی (ع) سوال کرد :
محبوب ترین اعمال پیش خدا کدام است ؟
امام (ع) فرمود :
انتظار فرج.
و امام سجاد (ع) فرمود :
انتظار فرج از بزرگترین گشایشهاست.
و نیز بیان امام جواد (ع) که فرمود :
با ارزش ترین اعمال شیعیان ما انتظار فرج است.
و گلگویه امام زین العابدین (ع) که فرمود :
انتظار فرج از جمله بزرگترین اعمال انسان است.
و امام صادق (ع) که چنین فرمود :
اگر کسی که منتظر حضرت است ( حضرت مهدی عج) از دنیا برود
و حضرت بعد از او قیام کند،
اجر او همانند اجر کسی است که زمان او را درک کرده است؛
پس بکوشید و منتظر باشید،
گوارا باد بر شما ای یاران مورد لطف خدا.
آری؛ در غروب جمعه، زیر لوای آل یاسین نجوا می کنیم که
سلام بر تو
آنگاه که بر میخیزی
آنگاه که نشسته ای
آنگاه که می خوانی و بیان می کنی
آنگاه که نماز می گزاری و قنوت می گویی
آنگاه که به رکوع و سجده می روی
آنگاه که تکبیر و تهلیل بر لب می آوری
آنگاه که سپاس می گویی و استغفار می کنی.
و آنگاه که صبح را به شب می رسانی.
الهي !
سوخته دلانیم، فراهم آمده ایم تا در آستانه بهاری دیگر،
با یاد آن بهار حقیقی دلها صلا دهیم:
“یا ایّها العزیز مسنّا و اهلنا الضّر و جئنا ببضاعة مزجاه”
( ای عزیز مصر وجود، مالک رقاب مُلکِ دل، ما برادران یوسف را مانندیم که دوری مان از تو، و نه دوری تو از ما به اضطرارمان افکنده و بضاعت نا چیزمان گوهر گرانبهای محبت توست که خود تو ارزانیمان داشته ای. )
يابن الحسن !
به تو پناه آورده ایم و از تو می خواهیم که بر ما تصدق نموده و پیمانه های کوچکِ دلمان را از چشمه سار ولایتِ خود لبریز نمائی.
چه کم گردد تو را دارای خرمن اگر رحمی کنی بر خوشه چینی ؟
شنیده ایم امام علیه السلام پدر مهربان است.
شنیده ایم دریای دل مهربانش به کوچکترین پیام محبتی موج بر میدارد و تمامی فرزندان خود را رهین لطف و کرمش می سازد.
پس دوستداران امام زمان، بیائید با هم یکدل و یکصدا پیام ارادت و محبتمان را در گلبونه ی سلامی بپیچیم و به آستان حضرتش تقدیم داریم
که او ”خود”حاضر و ناظر بر اعمال ماست و پیاممان را می شنود و سلاممان را بی واسطه جواب کرامت می فرماید.
پس به او سلام میکنیم و از آستان مقدسش اذن دخول می طلبیم
السلام ُ علیکَ یا ولیّ الله… …
گوش هوشتان را بگشائید!…
دوستان چشم دل باز کنید!…
این آوای ملکوتی پاسخ اوست که هوش از سر می رباید
و این دستانِ خدائی اوست که آغوش گشوده،
هر گم کرده راهی به حرم ولایت فرا می خواند
و این عطرِ گُلِ نوشکفته وجودِ اوست که مشام جان را نوازش می دهد.
چه قدر پنجره باز است رو به سوی امید
چه قدر دلشده بی قرار منتظر است
مگر به مقصد خورشید رو بگرداند
در ایستگاه تغزّل، قطار منتظر است
کویر شد دل عشّاق و آسمان خشکید
بیا که عشق ببارد، بهار منتظر است
مولای عشق !
حال زمین و زمان بد است
آلوده است آب و هوا،
آسمان بد است.
پنهان نمی کنیم، به خدا حالمان بد است.
آدم ؟ قسم به نور تو ! « آدم» نمی شویم
هم سفره ایم با هوس و نانمان بد است.
ما هم چنان به حال هبوطیم و در سقوط
آری، قبول، پلة این نردبان بد است ! :
از شش جهت امام زمان می کند ظهور!
دارم یقین که آخر این داستان بد است.
از چشـم مـهربـان تـو افتاده ایم ما
افتادن از نگاه شما بی گمان بد است.
پشت سر شما و خدا بد …
چقدر بد! ما را ببخش، حضرت جان،
کارمان بد است
کوچکترم از آن که بگویم بیا و یا…
خط و نشان برای امام زمان بد است.
جان کلام ! این که شما حیً و حاضری
ما غایبان منتظریم و « همان» بد است.
........ 《 نهج القرآن 》........