امروز شاهد تلاوت يكي از « قاريان بين الملل قرآن كريم » براي « دانش آموزان دوره ابتدايي » بودم.

  تـلاوت آيــات 102 تـا 106 سوره انـبيـاء  

كودكان با شنيدن صداي زيباي قاري ( كه از دستگاه هاي اكوي بسيار پيشرفته پخش مي شد ) لاينقطع فرياد مي زدند؛ اما بدون آن كه چيزي از مفهوم اين آیات متوجه شوند.

راستش، دلـم سوخت : براي بچه ها، براي قاري، براي مردم 

كه تنها از ملودي و ريتم قرائت قرآن و تواشيح لذّت آنی مي برند؛ بي آن كه چيزي بفهمند. 

خوب است براي درك بيش تر اين واقعيت تلخ به مفهوم و ترجمه اين آيات شريفه كه اغلب درباره اتفاقات سهمگين قيامت است، نگاهي افكنيد :

 لا يَحـزُنُـهُـمُ الـفَـزَعُ الاَكـبَـرُ

دلهره بزرگ آنان را غمگين نمى ‏كند

 وَ تَـتَـلَقّاهُـمُ المَـلائِـكَـةُ

و فرشتگان از آنها استقبال مى كنند

 هـذا يَومُـكُـمُ الَّـذي كُنـتُم توعَدونَ ﴿۱۰۳﴾

[و به آنان مى‏ گويند] اين همان روزى است كه به شما وعده مى‏ دادند.

يَومَ نَطـوِي السَّـماءَ كَـطَيِّ السِّـجِـلِّ لِلـكُـتُـبِ

روزى كه آسمان را همچون در پيچيدن صفحه نامه ‏ها در مى ‏پيچيم

كَـما بَـدَأنـا اَوَّلَ خَلـقٍ نُـعيـدُهُ

همان گونه كه بار نخست آفرينش را آغاز كرديم دوباره آن را بازمى‏ گردانيم

وَعـدًا عَـلَيـنا

وعده‏ اى است بر عهده ما

اِنَـا كُـنّا فاعِـليـنَ ﴿۱۰۴﴾

كه ما انجام ‏دهنده آنيم 

 *****

- اين اتـفـاق هر روز به كرات در سمينارها، همايش ها و تجمعات سراسر كشور رخ مي دهد.

كه در آن قاري قرآن براي تبرك ( و فقط براي تبرك و تیمن ) آياتي را مي خواند. بي آن كه اغلب حاضران از چرايي تلاوت اين آيات و يا مفهوم عبارات شريف و حتي نام سوره اطلاعي داشته باشند. 

- اکتفا به حیطه های عاطفی و انگیزشی و گره نزدن آن با سایر لوازم یادگیری به سرنوشت مبهم موجود خواهد انجامید. تجربه نشان می دهد نتیجه توجه به رشد نامتوازن و غفلت از ابعاد و عناصر دیگر تربیت دینی به عقیم بودن آن خواهد انجامید.

- اين كه قراءت و حفظ و سایر فعالیت های از این دست  بايد اثر بخشي و نقش هدايتي و تربيتي در مستمعان داشته باشد، به چه كسي ربط دارد ؟! 

    ( اين يك سؤال بي جواب است. )  

شهريور 97